byledalej

Rano, żeby nie było, że z nas ostatnie dzikusy i nie dbamy o rozwój duchowo-intelektualny, jedziemy 50 km za Xi’an zaliczyć armię terakotową. Trzeba przyznać, że wykopali kawał historii – …

Im dalej na wschód, tym robi się coraz bardziej „chińsko”, czyli przybywa ażurowych budowli, świątyń, pagód, no i przede wszystkim ludzi i niestety smogu w powietrzu. Najlepsze są dworce – …

Cały dzień chodzimy po górach. Do klasztoru wracamy późnym popołudniem. A tu nagle przed nami fatamorgana: na środku tej spokojnej, zapomnianej wioski staje autokar, z którego wysypuje się gromadka austriackich …

Wstajemy rano i jedziemy ok. 50 km w góry do klasztoru Youning. Jest to po prostu „mnisia” wioska: kilka świątyń, powiewające na wietrze modlitewne flagi i domy mnichów. Klasztory powstały …

Po długiej debacie postanowiliśmy odpuścić sobie wizytę w Lhasie, bo jak dowiedzieliśmy się od ludzi, którzy właśnie stamtąd wrócili, aktualnie jedyna opcja zobaczenia miasta to wycieczka za rączkę z chińskim …

Do wizyty w Dunhuang-u mieliśmy sceptyczny stosunek, bo miejsce jest popularne a zabytki słynne, co zwykle oznacza tłum turystów i baloniki na drucikach, ale było w miarę po drodze (o …

Pustynię Taklamakan przecina betonowa droga długości 500 km. Z Hotanu można ją przejechać autobusem – sleeperem. Dziwna to konstrukcja: wzdłuż autobusu ciągną się trzy rzędy piętrowych łóżek. Każdy musi leżeć …

Dotarliśmy do Hotanu, tj. kolejnego punktu na jedwabnym szlaku. Przede wszystkim jednak jest to nasza baza wyjściowa do przeprawy przez pustynię Taklamakan. Minął tydzień w Chinach i nasze brzuchy burzliwie …

Przechodzenie przez ulicę w Kaszgarze wymaga pewnego kunsztu. Trzeba znać zasady. Wprawdzie po pewnym czasie człowiek nabiera wprawy, ba, wręcz można zaryzykować stwierdzenie: rutyny, ale początki nie są łatwe. Króluje …

Niedzielny bazar – po to przede wszystkim przyjechalismy do Kaszgaru. A w zasadzie dwa bazary – jeden ze zwierzakami (podzielony na dzialy: krowi, owczo-kozi, osli i konski) i drugi z …

Kaszgar – jeden z najważniejszych przystanków na jedwabnym szlaku – krótko mówiąc mieszanina pudla, krzesła i ratlera. Teoretycznie należy do Chin, a wielki kamienny Mao błogosławi towarzyszy znad głównego placu, …

Jesteśmy w Urumchi. To gigantyczne, handlowe miasto, teoretycznie chińskie, ale zamieszkałe głównie przez muzułmańskich Ujgurow. Wokół wieżowców bazary z mydłem i powidłem. Wszystkie napisy są dwujęzyczne: w oficjalnych krzaczkach i …