Wracamy na Salar Uyuni, nie możemy nacieszyć się białą przestrzenią.
(wydobycie soli)
Dojeżdżamy do słynnej zarośniętej wielkimi kaktusami Isla Pescador. A tam za winklem czyha na nas zgrupowanie samochodów i tłum ludzi. Za wejście na wyspę trzeba zapłacić. Tu zatrzymują się wszystkie wycieczki mimo, że wkoło jest znacznie więcej równie ładnych, a często nawet ładniejszych wysp.Człowiek to stadne zwierzę.
Odjeżdżamy 20 kilometrów i rozbijamy się na noc na „plaży” samotnej wysepki. Z jej szczytu oglądamy magiczny, niewiarygodny zachód słońca…
Tak piękny, że o świcie wygrzebujemy się z ciepłych śpiworów i znów włazimy na górę obejrzeć wschód słońca.
Tego dnia przed nami zadanie. Na Salarze przecina się równoleżnik z południkiem S20 i W 68. Zdobywamy przecięcie.
Po dwóch dniach opuszczamy Salar Uyuni. Miejsce jest niesamowite, wciągające i wyjątkowe, inne od wszystkiego, co do tej pory widzieliśmy. Naszym zdaniem absolutnie punkt obowiązkowy wizyty w Ameryce Południowej.
