Na pustyni Atacama są oazy. Nagle wśród piasku wybija podziemna rzeka. Płynie przez kilka kilometrów, po czym zanika. Ale to wystarczy, żeby na pustkowiu wyrosły trawy, drzewa, osiedlili się ludzie.
Ulice i gliniane domy w pustynnych osadach wyglądają nago i surowo, ale jak zajrzeć na podwórko – każdy wyhodował sobie prywatny ogród pełen cytryn, pomarańczy, granatów i gruszek.
Przy jednej z takich rzeczek rozbijamy obóz. Woda lodowata, ale powietrze gorące, więc decydujemy się na małą kąpiel. Spłukujemy też błoto i sól z motorów.
(Paine, miasteczko-oaza)
(dotankowanie)
(Paine)
(Paine)
(Paine)
(Paine – cmentarz)
(szukanie miejsca na obóz…)
(…znalezione)
(Obóz)
(Obóz)
(Obóz)
(widok z obozu)
(widok z obozu)
(Socaire – miasteczko oaza)
(Toconao – miasteczko oaza)
(Toconao)
(Toconao)
(Toconao)
(Toconao)
(Quebrada de Jere koło Toconao – atakamska odpowiedź na ogródki działkowe)
(Quebrada de Jere)
(Toconao)
(Toconao)
